وقتی در درایوین سینما گم شدم!

یکی از علاقهمندیهای بابا، رفتن به درایوین سینما بود. از همون بچگی هیچوقت فراموش نمیکنم؛ یک محیط کاملا دلنشین که آدم برای رفتن به اونجا مرتبا روزشماری کنه. اکثریت توی ماشینها مینشستند تا فیلم رو تماشا کنند و با بلندگوهایی که در زمین تعبیه شده بود و یا گوشیهایی که در اختیار قرار داده میشد، صدا را گوش میکردند، ولی بابا جلوی ماشین زیراندازش رو میانداخت و همونجا دراز میکشید. خوراکیها رو دورش میچید تا زمان تماشای فیلم، حسابی بهش خوش بگذره.